ANG MAUPO SA PAANAN NI JESUS

Ang maupo sa paanan ni Jesus, anong inam,

Pawang salita ng buhay, laging napapakinggan.

Aking nagugunamgunam, ang kahapong nagdaan,

Ang pag-ibgi N’yang dalisay,

sa puso’y nagtagumpay.

Kung kay Cristo’y nakahilig ay

walang kasing tamis,

Tatakas ang sala’t hapis, at panatag ang dibdib.

Sa piling Niya’y aking nais na lumuha’t humibik,

Natatangap ko ng labis ang aliw at pag-ibig.

Dios ako ay pagpalain na sumaiyong piling,

Tunghan Mo akong may giliw,

mukha Mo’y mamalasin;

Isip ko ay liwanagin matuon sa gawain,

Buhay ko ay tangkilikin at ako ay banalin.