ANG BUHAY NG TAO AY KAYAMANAN

Ang buhay ng tao ay kayamanan,

Mahigit sa pilak, dunong karangalan,

Kung kaya sa kap’wa’y dapat magmahal,

Nang ikaw’y ibigin ding tunay.

Sa halamanan mo’y pilit ipunla

Ang binhing dalisay ng ‘yong kawang-gawa,

Di mararating ang bayang payapa

Kung sa kap’wa’y di maaawa.

Dapat ikat’wa kung mayroong hirap

Na nararanasan ang Cristianong tapat;

Sa paglilingkod ng di kumukupas,

May biyaya sa bawa’t oras.

Ang dunong at yaman at maging buhay

Dios ang S’yang sa ati’y tanging nagbibigay,

Di dapat sayangin sa walang saysay,

Kundi ipaglingkod na tunay.